เลนจนตาย : คตชนประเภทการละเลนกบการนำเสนอความรนแรงในภาพยนตรผไทยรวมสมย

TL;DRAbstract

ภาพยนตร์ผีไทยมักปรากฏการใช้ข้อมูลคติชนเป็นองค์ประกอบสำคัญของการหลอกหลอนและนำเสนอประเด็นปัญหาเกี่ยวกับความรุนแรงในสังคมไทย บทความนี้สนใจการนำเสนอการละเล่นพื้นบ้านและการละเล่นร่วมสมัยในภาพยนตร์ผีไทย 4 เรื่อง ได้แก่ เดอะ เลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย (2549) เปนชู้กับผี (2549) ลัดดาแลนด์ (2554) และมอญซ่อนผี (2558) และใช้มุมมองทางคติชนวิทยาร่วมกับแนวคิดทางวัฒนธรรมศึกษาเกี่ยวกับการละเล่น เพื่อวิเคราะห์การนำเสนอการละเล่นปริศนาคำทายแฮงก์แมน การละเล่นซ่อนหา และการละเล่นมอญซ่อนผ้า ในภาพยนตร์ผีไทยทั้ง 4 เรื่องดังกล่าว การศึกษาพบว่า การละเล่นเหล่านี้ถูกนำเสนอขับเน้นให้มีลักษณะแตกต่างไปจากการละเล่นที่คุ้นเคยในวิถีชีวิตคนไทย การละเล่นที่มีอิสระสนุกสนานกลับกลายเป็นการบังคับและความจริงจัง กติกาของการละเล่นที่เท่าเทียมกันกลับกลายเป็นเครื่องมือทำให้ผู้ด้อยอำนาจในชีวิตจริงสามารถมีอำนาจเหนือผู้อื่นได้ และความเฉพาะชั่วคราวของการเล่นกลับพร่าเลือนและส่งผลต่อความเป็นความตายของตัวละครในโลกจริง การละเล่นอันหลอกหลอนเหล่านี้ทำให้ตัวละครสามารถตอบโต้ ต่อสู้ และถ่ายทอดความรุนแรงรูปแบบต่าง ๆ ที่เป็นประเด็นปัญหาในสังคมไทยร

Chat with Paper

AI Agents for this Paper