Los tiempos del pasado del indicativo en espanol y en griego moderno

TL;DRAbstract

Στόχος αυτής της εργασίας ήταν η σύγκριση των παρελθοντικών χρόνων της Οριστικής στα Ισπανικά και τα Νέα Ελληνικά. Ως βάση της ανάλυσης χρησιμοποιήθηκε το Διανυσματικό Μοντέλο της Χρονικότητας, όπως αναπτύχθηκε αρχικά από τον Rojo το 1974 και εξελίχθηκε από τους Rojo & Veiga το 1999 στην «Περιγραφική Γραμματικής της Ισπανικής Γλώσσας» ("Gramatica Descriptiva de la Lengua Espanola") της Ισπανικής Βασιλικής Ακαδημίας (RAE). Υπό αυτό το πρίσμα, διαπιστώσαμε ότι η Χρονικότητα, μαζί με τις γενικές κατηγορίες της Χρονικής Μετατόπισης, δύναται να εξηγήσει όλες τις χρήσεις των ρηματικών χρόνων και στις δύο γλώσσες. Έτσι, καταγράψαμε σημαντικές αντιστοιχίες ανάμεσα στα δύο παραδείγματα (τόσον όσον αφορά τις ορθές όσο και τις μετατοπισμένες χρήσεις των χρόνων), ενώ οι μεγαλύτερες αποκλίσεις καταγράφονται στο πεδίο του Παρακειμένου, εξαιτίας της ασύμμετρης σημασίας που αποδίδεται στην κατηγορία του γραμματικού ποιού ενεργείας στις δύο γλώσσες.

Chat with Paper

AI Agents for this Paper