Podmiot liryczny poezji Czesława Miłosza wobec liturgii katolickiej
TL;DRAbstract
Przedmiotem refleksji zawartej w artykule jest przemiana postawy podmiotu lirycznego wobec liturgii oraz obrzędowości katolickiej w twórczości Czesława Miłosza. W dorobku noblisty można wyróżnić kilka faz – podejście sceptyczne a nawet wrogie wobec niezrozumiałej i pełnej przepychu liturgii, próby jej zrozumienia, a w końcu także odnalezienia własnego miejsca w grupie wiernych, pomimo odczuwanej wciąż odrębności i niezgody. Zwrócono także uwagę na utwory, w których pojawiają się nawiązania do konkretnych gatunków liturgicznych – pieśni czy też psalmów.
Chat with Paper
AI Agents for this Paper
Przedmiotem refleksji zawartej w artykule jest przemiana postawy podmiotu lirycznego wobec liturgii oraz obrzędowości katolickiej w twórczości Czesława Miłosza. W dorobku noblisty można wyróżnić kilka faz – podejście sceptyczne a nawet wrogie wobec niezrozumiałej i pełnej przepychu liturgii, próby jej zrozumienia, a w końcu także odnalezienia własnego miejsca w grupie wiernych, pomimo odczuwanej wciąż odrębności i niezgody. Zwrócono także uwagę na utwory, w których pojawiają się nawiązania do konkretnych gatunków liturgicznych – pieśni czy też psalmów.
Keywords
Chat
Click to start Chat