Εξωτισμός και αρχαιολογία στο έργο του Sir Arthur Evans

TL;DRAbstract

Όσο συγκλονιστική ήταν το έτος 1900 η ανάδυση ενός πολιτισμού που βρισκόταν στις απαρχές της ιστορίας, τόσο απελπιστικό ήταν ένα χρόνο μετά το θέαμα των λειψάνων του. Τέθηκε άμεσα στους προγραμματισμούς του πρωταγωνιστή αυτής της ανακάλυψης το ζήτημα ποιας στρατηγικής επέμβασης θα έπρεπε να υιοθετηθεί για την σωτηρία των ευρημάτων. Βάσει των θέσεων ενός Ruskin θα μπορούσαν να αφεθούν στην μοίρα τους, εντεταγμένα στο τοπίο του λόφου της Κεφάλας, έως ότου η Φύση τα αφομοιώσει εις τα εξ’ον συνετέθησαν. Όμως η αξία τους για τον Evans υπερέβαινε το απλό ζήτημα της συντήρησης μόνο και μόνο για μελλοντικές ιστορικές και αρχαιολογικές αναγνώσεις και χειρισμούς. Πράγματι, από την στιγμή που το θεωρητικό περιθώριο της συντήρησης και της αποκατάστασης ενός μεγάλου μέρους του χώρου της Κνωσού ακυρωνόταν από τις ίδιες τις αρχαιότητες, η ειδική σωτήρια στρατηγική που θα έπρεπε να ακολουθηθεί για την σωτηρία τους, είχε την ανάγκη να διαμορφώσει τα αντίστοιχα τελείως νέα, γι’ αυτό και κατάλληλα εργαλε

Chat with Paper

AI Agents for this Paper