Teologia polityczna i jej krytyka na przykładzie dwóch wielkich teologów J. B. Metza i J. Ratzingera

TL;DRAbstract

Postmetzowska teologia polityczna została przedstawiona w pierwszej części artykułu. JB Metz jest jednym z najważniejszych przedstawicieli tego kierunku. Domaga się większej otwartości wiary i Kościoła na najważniejszą troskę życia społecznego. Teologia powinna krzyczeć, a nie tylko uczyć. Dla Metza wszystkie niesprawiedliwości i cierpienia, które są szczególnie obecne w Trzecim Świecie, są dla niego zmartwieniem. Taka teologia powinna być bardziej ortopraksją niż zbiorem nierealistycznych dogmatów. W drugiej części przedstawiono odpowiedź J. Ratzingera, najsłynniejszego teologa XX wieku, wybranego na papieża w 2005 roku i przyjmującego imię Benedykta XVI. Jego stosunek do teologii politycznej można określić jako bardzo zimny. Ratzinger wiedział już wcześniej o wszystkich negatywnych konsekwencjach, jakie ten rodzaj myślenia teologicznego (hermeneutyka) ma dla praktyki życiowej Kościoła. Nie należy mylić królestwa Bożego z królestwem świata. Bibli nie należy używać jako broni, a zmartw

Chat with Paper

AI Agents for this Paper