Joanna „en face”. O filmie Feliksa Falka

TL;DRAbstract

Joanna Feliksa Falka opowiada o kobiecie, która w czasie II wojny światowej ukrywa żydowskie dziecko i staje się ofiarą oskarżenia o utrzymywanie niestosownych kontaktów z niemieckim oficerem. Kaniecki wskazuje w Joannie trzy płaszczyzny problemowe, które wiążą się z różnymi postaciami filmu. Obraz można odczytywać przez pryzmat dziewczynki Róży – jako film o holokauście; można widzieć w nim utwór o poświęceniu – Joanny; można wreszcie – co wiąże się z postaciami oskarżycieli – uznać film za wystąpienie reżysera przeciwko racjom powierzchownym, łatwemu ocenianiu, zwłaszcza wyborów człowieka postawionego w sytuacjach krańcowych. Na tej płaszczyźnie film staje się wypowiedzią w bieżącej polskiej dyskusji nad lustracją.

Chat with Paper

AI Agents for this Paper